Hoefbevangenheid

Hoefbevangenheid ook wel laminitis genoemd is een zeer pijnlijk aandoeningen van de hoeven. Er treedt een ontsteking op van de laminae die de verbinding geeft tussen het hoorn en het ‘leven’/ hoefbeen in de hoef. Door uittreding van vocht wordt deze verbinding week en als de aandoening niet snel wordt behandeld kan het hoefbeen gaan kantelen en zakken.

houding hoefbevangen paard
houding hoefbevangen paard
Kanteling hoefbeen
Kanteling hoefbeen

Symptomen:
Hoefbevangenheid kan acuut ontstaan waardoor het paard binnen 24 uur nauwelijks meer wil lopen. Het proces kan ook wat geleidelijker verlopen waarbij de hoeven steeds gevoeliger worden. Als een paard eenmaal hoefbevangen is geweest, zal hij dat in de toekomst ook makkelijker worden en wordt het verloop chronisch. Als het hoefbeen eenmaal gekanteld is kan deze niet meer in de goede stand terugkomen.
Kenmerken:
· Typische houding waarbij de achterbenen onder het lichaam gezet worden en de voorbenen naar voren gestrekt.
· Niet willen lopen
· Veel liggen en niet meer op willen staan.
· Warme hoeven
· Verhoogde doorbloeding die te voelen is in de kootholte.
· Verandering van de vorm van de hoef bij chronische gevallen.
· Vaak zoolzweren door verbrede witte lijn

Oorzaak:
De daadwerkelijke oorzaak van hoefbevangenheid is zo complex dat het nog steeds niet helemaal duidelijk is. Wel weten we wat de risico factoren zijn.
De meeste paarden die hoefbevangen raken, worden dit door een te rijk rantsoen en hebben overgewicht. De paarden die hier de meeste aanleg voor hebben zijn shetlanders, fjorden, haflingers, ezels en andere koudbloedige rassen. Deze dieren worden vaak op te vette weide gehouden en verrichten weinig arbeid.
Verder kan acute hoefbevangenheid bij elk paard op alle leeftijden ontstaan als complicatie bij een andere aandoening.
Voorbeelden hiervan zijn: Ernstig ziek zijn zoals diarree, koliek operatie, overbelasting van 1 been door blessure aan andere been, aan de nageboorte blijven staan en cushing. Maar ook door een behandeling met corticosteroïden kan een paard bevangen raken.


Behandeling:
Wanneer u een paard verdenkt van hoefbevangenheid neem dan zo snel mogelijk contact op met de dierenarts. Hoe eerder het paard behandeld wordt des te minder kans heeft deze op complicaties als zakken en kantelen van het hoefbeen.
Ga niet met het paard lopen en zet hem op een zachte ondergrond. Nat zand is mooi maar geef het paard ook een droge plek om te kunnen gaan liggen.
Medicatie zal bestaan uit een pijnstiller en ontstekingsremmer en daarbij medicijnen om de doorbloeding en afvoer van de ondervoet te verbeteren.
Het paard moet op rantsoen en mag geen krachtvoer of gras meer krijgen.
Koolhydraten en suikers zijn de boosdoener. Voorlopig is droog hooi en water voldoende.
Hoefbevangen paarden hebben veel pijn maar zijn niet ziek en behouden hun eetlust.
Shetlanders die niet meer op willen staan van de pijn, grazen liggend door. Zij weten immers niet beter.
Als de acute fase bestreden is kan met regelmatig bekappen en eventueel beslag de hoef gesteund worden.